نسبت علم و تکنولوژی در پساپدیدارشناسی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسنده

کارشناسی ارشد گروه فلسفه علم، دانشگاه صنعتی شریف، تهران

چکیده

پسا-پدیدارشناسی را می‌توان نسخۀ پراگماتیستی سنت پدیدارشناسی هوسرل و هایدگر دانست. اندیشمندان این جریان سعی خود را در جهت تطبیق روش پدیدارشناسی در قلمرو مطالعات انضمامی علم و تکنولوژی متمرکز ساخته‌اند تا تصویری از نحوۀ درآمیختگی انسان و جهان‌ با علم و تکنولوژی را به نمایش گذارند. درین مسیر، نقش تکنولوژی به مثابه مصنوعات و ابزارها در شکل‌گیری چارچوب معرفتی انسان معاصر در قالب علم تجربی، مورد مطالعه قرار گرفته است. همچنین تقوّم علم پسا-گالیله‌ای به مصنوعات تکنیکی و نیز تأمین واقعگرایی آن از رهگذر حضور ابزار در متن کنش آزمایشگاهی از موضوعات مطرح شده در پساپدیدارشناسی است. از آنجا که پسا-پدیدارشناسی در عین استفاده از فلسفه‌ورزی متقدم و متأخر هایدگر درباب نسبت علم و تکنولوژی، نقد عمل‌گرایانۀ رویکرد متأخر وی را نیز هدف قرار داده، باید پرسید که تا چه میزان این چرخش عمل‌گرایانه ظرفیت حل معضلات نظری و رفع مشکلات عملی علم و تکنولوژی در جهان معاصر را داراست

عنوان مقاله [English]

نسبت علم و تکنولوژی در پساپدیدارشناسی

نویسنده [English]

  • Vahid Taebnia
M.Sc. Department of Philosophy of Science, Sharif University of Technology, Tehran
چکیده [English]

Post-phenomenology can be considered as the pragmatist account of Husserl's and Heidegger's phenomenology. Thinkers of this new line of thinking attempt to apply the phenomenological methodology in the realm of science and technology studies in order to give an account of how the contemporary human being and world are profoundly imbued with science and technology. To do this, they set forth an analysis of the role of technological atrefacts in the actualization of the modern framework of theoretical thinking, namely empirical science. Post-phenomenology revolves around the dependence of the post-Galileo science on the mediation of instruments and artefacts in human perception. Post-phenomenology also argues in favour of scientific realism by reliance on the presence of technical instruments within the structure of laboratory engagement. Post-phenomenologists benefit from both early and later Heideggerian insights on the nature of relations between science and technology; and yet, they pragmatically criticize Heidegger's later philosophy of science and technology. However, one must ask why and how such an "empirical turn" is fruitful in solving both theoretical problems and practical crises, made by modern science and technology

کلیدواژه‌ها [English]

  • Post-phenomenology
  • "Science and Instrument
  • "Instrumental Realism
  • "Traditionalism
  • "Empirical Turn