پیش‌بینی‌‌ناپذیری سرنوشت جهان تندشونده

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دکترای فلسفة علم و فنّاوری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

2 استاد فیزیک و رئیس گروه فلسفة علم، دانشگاه صنعتی شریف

3 دانشیار پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای، سازمان انرژی اتمی

چکیده

شتاب مثبت انبساط جهان، که در 1998 کشف شد، منجر به یک محدودیت یا افق مشاهدتی موسوم به افق رویداد کیهان‌شناختی ‌می‌شود. به طوری که، مشاهده‌پذیرهای کیهانی در حال خروج تدریجی از افق علّی ما هستند. لارنس کراس، کیهان‌شناس امریکایی، پیش‌بینی می‌کند که کیهان‌شناسان در آیندة دور، بر اساس شواهد آن زمان، معتقد به نظریة جهان استاتیک خواهند شد. در این مقاله با بررسی پیش‌فرض‌های کراس نشان داده می‌شود که پیش‌بینی وی عدم قطعیت بالایی دارد، ضمن این‌که مردود یا مقبول‌بودن یک نظریة علمی در هر زمان، بر اساس شواهد تجربی در دسترس در همان زمان قابل بررسی است و لذا ادعای کراس، قابل مناقشه است. همچنین در این مقاله از این ادعا دفاع می‌شود که جهانِ تندشونده، در عین این‌که تحولی موجبیتی دارد، در چهارچوب کیهان‌شناسی مدرن سرنوشتی پیش‌بینی‌ناپذیر دارد، زیرا انرژی تاریک، که عمدتاً مسئول تندشوندگی جهان درنظر گرفته می‌شود، ماهیتی نامعلوم دارد و توصیف آن صرفاً بر اساس یک رابطة پدیدارشناختی موقتی صورت می‌گیرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Unpredictability of the Fate of Accelerating Universe

نویسندگان [English]

  • Mahmoud Mokhtari 1
  • Mehdi Golshani 2
  • Samad Khakshournia 3
1 Ph.D in Philosophy of Science, Institute for Humanities and Cultural Studies
2 Professor in Physics and Dean of Department of Philosophy of Science, Sharif Industrial University
3 Associate Professor in Nuclear Science and Technology Research Center, Atomic Energy Organization
چکیده [English]

The acceleration of the universe has been confirmed through various cosmological observations since 1998. Nevertheless, there are many models proposed to explain this acceleration and there is no broad agreement on the fact. A concordance model titled “ΛCMD” suggests that the energy of the vacuum space, with a negative pressure, is the origin of the universe acceleration. However the nature of this energy is unknown, and so it is called “Dark Energy”, and we have only a phenomenological equation of state (EOS) for it. The cosmologist Lawrence M. Krauss’ thesis, based on a specific value of EOS parameter, predicts a static universe of our local supercluster surrounded by a void, in the future. According to Krauss, the late time intelligentswill not have any access to the pillars of the modern cosmology, and so the “End of Cosmology” will be expected. This paper surveys Krauss’ thesis and examinesits assumptions and consequences. An unavoidable uncertainty in the prediction of the fate of accelerating universe is vindicated.

کلیدواژه‌ها [English]

  • determinism
  • cosmological horizon
  • dark energy
  • the fate of accelerating universe
  • Lawrence Krauss