دیدگاه راسل دربارۀ استقرا

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فلسفة تطبیقی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه تهران پردیس قم

چکیده

معضل استقرا از مهم‌ترین و دشوارترین مسائل فلسفی است که با حل آن بسیاری از معضلات فلسفی حل می‌شوند و استنتاج‌های علمی توجیه‌پذیر می‌شوند. برتراند راسل، یکی از فیلسوفان بزرگ تحلیلی قرن بیستم، تلاش کرده است معضل استقرا را حل کند.
از نظر راسل معضل استقرا پرسش از چگونگی توجیه احکام کلی، قوانین علّی، و معرفت غیر مستقیم است. او توسل به اصل یک‌نواختی طبیعت را برای حل این معضل کافی نمی‌داند؛ از نظر او چارۀ کار پذیرش اصل استقراست. بنابر اصل استقرا، هرچه تعداد موارد اقتران الف با ب بیش‌تر باشد احتمال اقتران همیشگی الف با ب بیش‌تر خواهد بود و هرگاه تعداد موارد اقتران به اندازۀ کافی باشد احتمال اقتران همیشگی الف با ب قریب به یقین می‌شود.
به اعتقاد راسل، اصل استقرا نه قابل اثبات تجربی است و نه قابل اثبات عقلی، بلکه این اصل را باید به استناد بداهت ذاتی‌اش و درنهایت به‌دلیل نتایج آن پذیرفت. بنابه نظر راسل اصول فرامنطقی یا اصول موضوعۀ پنج‌گانه‌ باعث می‌شوند احتمالِ تعمیم به یقین نزدیک شود. سرانجام راسل خاطرنشان می‌کند هرچند استقرا به ما یقین نظری (منطقی و ریاضی) نمی‌دهد، اما احتمال قریب به یقین ناشی از آن بیش‌تر از یقین ناشی از جزم مابعدالطبیعی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Russell's View on Induction

نویسندگان [English]

  • Fatemeh Farhanian 1
  • Mohammad Ali Abdollahi 2
1 Ph.D Student in Comparative Philosophy, Allameh Tabataba'i University
2 Associate Professor of Philosophy, University of Tehran (University College Qom)
چکیده [English]

The dilemma of induction is one of the most difficult philosophical problems that if solved many philosophical problems could be explained and many conclusions could scientifically be justifiable. Bertrand Russell, one of the greatest analyzer philosophers of the twentieth century, has tried to solve the problem of induction.
From the Russell’s point of view the dilemma of induction is a question of how to justify the general provisions, causal laws, and indirect knowledge. He appealed that the principle of uniformity of nature is not enough to solve this problem, and then he suggested the reception of induction as a principle. Based on the principle of induction, the more the number of concurrences of A and B the greater is the possibility of perpetual coincidence between them and when the number of concurrences is enough constant conjunction of A with B is almost certain.
According to Russell, the principle of induction is neither rationally provable nor empirically verifiable, but the principle should be accepted because of its natural evidence and finally because of its consequences. According to Russell the metalogical principles cause the probability of generalization lean toward certainty. Finally he notes although induction can’t provide us with theoretical certainty (logical and mathematical) but its near certainty probability is more than that of a metaphysical dogma.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Russell's problem of induction
  • the general provisions
  • casual rules
  • principle of uniformity of nature
  • the principle of induction
  • metalogic principles
  • Probability
  • Certainty