بررسیِ شاهدی علیه نظریۀ توصیفات راسل « مسئلۀ ناهم خوانی »

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسنده

استادیار فلسفه، دانشگاه اصفهان، گروه فلسفه

چکیده

بنابر نظریه توصیفات راسل ( 1905 ) محتوایِ جمله ای مثلِ "پادشاه فعلی فرانسه طاس
است" توسط فُرم منطقی آن جمله یعنی اینکه "منحصراً یک چیز وجود دارد که پادشاه
فعلی فرانسه است و آن چیز طاس است" قابل بیان است. این مقاله هدفی محدودرا برای
طرح و بررسیِ شاهدی خاص علیه نظریۀ توصیفات راسل دنبال می کند. برای به چالش
کشیدن این نظریۀ راسل، ابتدا استدلال خواهیم کرد که وقتی در زمانِ حالِ حاضر که
فرانسه اصولا پادشاهی ندارد شخصی یکبار جملۀ "پادشاه فعلی فرانسه طاس است " را و
بار دیگر فُرم منطقیِ آن را بیان کند قضاوت ما در باب ارزش صدق آنها متفاوت خواهد
بود (به این مساله "مسالۀ ناهمخوانی" خواهیم گفت). سپس این سوال را بررسی خواهیم
کرد که آیا مدافعین نظریۀ راسل قادر به تبیین مسالۀ ناهمخوانی هستند یا خیر؟ بدین
منظور بر مبنای تمایزی که گرایس ( 1970 ) میان معنای جمله و معنایِ متکلّم
می گذارد،پاسخی را از جانب مدافعین نظریۀ توصیفات راسل به مسالۀ ناهمخوانی طرح و
سپس بررسی و نقد خواهیم نمود. استدلالِ ما، نظریۀ توصیفات راسلرا در برابر مس ئلۀ
ناهمخوانی در موضع ضعف قرار می دهد؛ بدین معنا که نشان می دهد، دفاع گرایسی در
برابر مسئلۀ ناهمخوانی دفاع قابل قبولی نیست.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The disparity problem’ against Russell’s definite descriptions

نویسنده [English]

  • Seyed Ali Kalantarin
Assistant professor of philosophy department, University of Isfahan
چکیده [English]

According to Russell’s (1905) definite description theory, the content of a sentence such as ‘the present king of France is bald’ can be presented by the logical form of the sentence, that is, ‘there is exactly one thing which is the king of France and the thing is bald’. This paper has a modest aim to consider specific evidence against Russell’s theory. In order to challenge this theory, we will first argue that if one in a situation in which France does not have king asserts that ‘the present king of France is bald’ and in another situation one asserts the logical form of the sentence, our judgment will be different about their truth values (call it ‘the disparity problem’). We will then consider the question that whether proponent of Russell’s definite description can explain the disparity problem or not. On behalf of proponent of Russell’s definite description, and on the basis of Grice's (1970) distinction between speaker meaning and sentence meaning, we will propose an explanation for the disparity problem; it also should be mentioned that the explanation is already endorsed by some proponents of Russell’s definite description (e.g. Sainsbury (1979, 1991); Morris (2003)). I will however argue that the explanation is not plausible. My argument will leave Russell’s theory in an un-defensible position in the sense that it shows Gricean defense against disparity problem is not plausible.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Definite description theory
  • Russell
  • Strawson
  • the disparity problem
  • Grice
Frege, G. 1892: ‘On Sense and Meaning’ in P. Geach and M. Black (eds.), Translations from the
Philosophical Writings of Gottlob Frege (Oxford: Basil Blackwell,1952) pp. 56-78.
Grice, H. P. 1970: ‘Presupposition and Conversational Implicature’, from his ‘Lectures on Logic
and Reality’, University of Illinois at Urbana. In Grice (1989) pp. 269-82.
Grice, H. P. 1989: Studies in the Way of Words (Cambridge, Mass: Harvard University Press).
Miller, A. 2008: Philosophy of Language, Montreal and Kingston: McGill-Queens University
Press.
Morris, M. 2006: An Introduction to the philosophy of language, Cambridge University Press,
New York.
Ramachandran, M. 1993: ‘A Strawsonian Objection to Russell’s Theory of Descriptions’,
Analysis 53, pp. 209-12.
Russell, B. 1905: ‘On Denoting’, Mind 14, pp. 479-93. Reprinted in A. P. Martinich (ed.), The
Philosophy of Language (Oxford: Oxford University Press, 1990) pp. 203-11.
Russell, B. 1959: ‘Mr. Strawson on Referring’ in his, My Philosophical Development (London:
Allen and Unwin) pp. 238-45. Page references apply to the Routledge edition (1995) pp.
175-80.
Sainsbury, R. M. 1979: Russell (London: Routledge and Kegan Paul).
Sainsbury, R.M. 1991: Logical Forms: An Introduction to Philosophical Logic. Oxford: Basil
Blackwell.
Strawson, P. F. 1950: ‘On Referring’, Mind 59, pp. 320-44. Reprinted in his Logico-Linguistic
Papers (London: Methuen, 1971) pp. 1-27